वादळाचा जीवघेणा डाव आहे
आणि माझी कागदाची नाव आहे ,
जाणतो मी हा खरा आनंद नाही
फक्त दुःखाचा नवा पेहराव आहे !
पुन्हा उभे केले मी ह्या घराला
... कुणी जाऊन सांगा वादळाला,
आता उध्वस्त होण्याची न भीती
आता उध्वस्त केले मी स्वताला!
लोक का जळती मला हे काळात नाही
जखम हि अद्यापही का भरत नाही,
तू उगा चालतेस माझ्या भावनांना,
हे तुला जमते मला जमत नाही!
मी भले हि हात हा देईन हाती
पाय मी सहसा कुणाचे धरत नाही,
मी कुणाची गझल येथे गात आहे,
एकही का रसिक इथला उठत नाही.....
आणि माझी कागदाची नाव आहे ,
जाणतो मी हा खरा आनंद नाही
फक्त दुःखाचा नवा पेहराव आहे !
पुन्हा उभे केले मी ह्या घराला
... कुणी जाऊन सांगा वादळाला,
आता उध्वस्त होण्याची न भीती
आता उध्वस्त केले मी स्वताला!
लोक का जळती मला हे काळात नाही
जखम हि अद्यापही का भरत नाही,
तू उगा चालतेस माझ्या भावनांना,
हे तुला जमते मला जमत नाही!
मी भले हि हात हा देईन हाती
पाय मी सहसा कुणाचे धरत नाही,
मी कुणाची गझल येथे गात आहे,
एकही का रसिक इथला उठत नाही.....
No comments:
Post a Comment